میراث فرهنگی

کلکته ی نواب

موضوع 03, 2019

کلکته ی نواب

آیان درالی دوتا |نویسنده

موضوع 03, 2019


وقتی مجید علی شاه، آخرین نواب آواد، توسط انگلیسی ها به بنگال تبعید شد، یک لاکنوی کوچک در شهر جوی احداث کرد. ندیده ی او، شاهنشاه میرزا، شکوه روزهای گذشته را به یاد می آورد

چهار دهه قبل، هنگامی که کارگردان برنده ی جایزه ی اسکار، ساتیاجیت رای به منظور فیلم برداری وسیع برای فیلم نمادین خود، شطرنج که خیلادی (که در سال 1977 بر روی پرده سینما رفت)، به امام باره واقع در متيا بروزدر حاشیه ی شهر کلکته رسید، احتمالا تنها یک انتخاب تصادفی نکرده بود. این امام باره در متیا بروز در جنوب غربی شهر کلکته، جایی بود که واجد علی شاه، دهمین (10) و آخرین نواب آواد، زندانی شده توسط انگلیسی ها، در تبعید زندگی می کرد. این مکان، موقعیت مکانی مناسب برای فیلم بود که به طرز ظریفی سقوط حاکمیت این نواب و پادشاهی وی را به تصویر می کشید. امروز، تمام آنچه برای نشان دادن 31 سالی که واجد علی شاه در سال 1856 در اینجا گذرانده، باقی مانده است، امام باره ی وسیع، مسجد شاه، همان مسجد باشکوهی که وی تقریباً یک دهه پس از آغاز تبعید خود ساخته، و نیز خاطرات ندیده ی او شاهنشاه میرزا را شامل می شوند. هنگام تبعید نواب از لاکنو، بریتانیایی ها نه تنها آسایش او را از بین بردند، بلکه زمین و دارایی هایش را نیز مصادره کردند. اما این پادشاه قدرتمند کسی نبود که شکست بخورد. او یک ماکت از شهر مورد علاقه خود را در متیا بروز بنا کرد؛ او لاکنو را به کلکته ی سابق آورد. او اقدام به ساخت یک باغ وحش کرده، و نیز بادبادک بازی، غذای لاکنویی، موسیقی و رقص غارانای لاکنویی، و سوزن دوزی لاکنویی به نام چیکان کاری را معرفی کرد. شهروندان خاص بنگالی تحت تأثیر شکوه و جلال فرهنگی شاه قرار گرفته، و بدین ترتیب انجمن بنگال را با میراث سلطنتی لاکنو، آغاز کردند.

تصویری از نمای داخلی در ورودی امام باره سیبتاین آباد

خانه ییلاقی

در لاکنو، او خانه ییلاقی 11 را در محل اقامت خود، متیا بروز بنا کرد. این مکان، زمانی اقامت گاه رئیس دیوان عالی وقت کشور، آقای لاورنس پیل بود. هنگامی که نواب به آن خانه نقل مکان کرد، عنوان آن را به نام خانه ی سلطان تغییر داده و تحول محل به سوی یکجنت دنیابییا بهشت بر روی زمین، آغاز شد. امروزه، این خانه ییلاقی با عنوان خانه بی ان آر (BNR) شناخته شده و محل سکونت مدیر کل راه آهن جنوب شرقی کشور می باشد. ورود به ساختمان ممنوع است، اما می توان با کسب اجازه از راه آهن جنوب شرقی، به سازمان دهی تورهای گردش گری پرداخت.

لاکنوی کوچک

در طی دوران نواب، اعضای منزل و دیوان او که با اشرافیان و ملازمان آن ها معاشرت کرده و در متیا بروز ساکن بودند، به کار گیری پرهیزکاری اردو، و گروه هایی مانند شروانی ها، چوریدار، شلوار کامبیز، شاراراگارارا، ورزش هایی مانند جنگ طاووس، بادبادک بازی، کشتی، و مشاعره های سازمان یافته (سمپوزیوم های شعر) رادرست مثل آنچه در زادگاهشان برگزار می کردند، گسترش دادند. حاکمان آواد از متخصصین بزرگ غذا بوده و همان اشتیاق در متیا بروز نیز بازتاب داده شده بود. شاهنشاه میرزا می گویدسنت سلطنتی کبوتر بازی (جنگ کبوتر ها) در طی این دوران به وجود آمد و خود نواب، حدود 24,000 کبوتر داشت. در آشپزخانه ی سلطنتی، غذاهای فوق العاده ای که آب دهان را راه می انداختند مانند مرغ موسالام، بریانی، باتر (کبک)، کوفته نرگسی، موتانجان، شیر مال و زرده، توسط سر آشپزان آوادی که نواب را تا بنگال دنبال کرده بودند، فراهم می شدند. مهمانان ویژه از کلکته، مورد پذیرایی سخاوتمندانه ای قرار می گرفتند.” به هر حال، با مرگ نواب به تدریج این دوران شکوهمند کم رنگ شد. در زمان مرگ او، ایالت واجد علی شاه شامل 257 بیگا (یکی از شیوه های باستانی اندازه گیری زمین) با حدود 20 ساختمان بود. در حال حاضر، تنها مسجد باقی مانده است.

مسجد شاهجاده ی دروازه آهن

همان طور که نام این مکان نشان می دهد، دروازه ی واقع در جاده ی دروازه آهن، از آهن ساخته شده است. این جا ورودی ایالت شاه بود. در این مسیر، مسجد شاه و یا مسجد سلطنتی قرار گرفته، که در حدود سال های 1856-57 بنا شده است. احتمالا این مکان اولین ساختاری بود که نواب برای استفاده شخصی خود بنا کرده است. ماجرا از این قرار است كه وی از كسانی كه حتی یكی از پنج وعده نماز روزانه شان را نیز از دست نداده بودند، دعوت كرد تا جلو آمده و سنگ بنای سازه را بر جای نهند. وقتی هیچ کس جلو نیامد، خودش این کار را بر عهده گرفت. این سازه فاقد گنبد یا مناره است و فواره ای دارد که کار نمی کند. هم اکنون به عنوان وضو خانه (تطهیر پیش از نماز) به کار می رود.

امام باره بیتاوننجات

امام باره بیتاوننجات (خانه ی ایمان) در جاده ی گاردن ریچ در نزدیکی کامال تالکیز قرار گرفته است. این مکان با عناوین حسینیه، عاشور خانه و یا امام باره نیز نامیده شده، و یک سالن اجتماعات برای برگزاری مراسم مذهبی است. در واقع، نواب برای بزرگ داشت مراسم ماه محرم به همراه خانواده اش، این ساختمان را در سال 1863 بنا کرد. این ساختمان یک طبقه با قوس های برجسته، درب های سبز پر رنگ و نرده های چدنی تزیین شده است.

شاهنشاه میرزا

امام باره سیبتاین آباد

رد پای عشق نواب به تجمل گرایی را می توان در امام باره سیبتاین آباد مشاهده کرد که مقبره او را در خود جای داده است. تجدید بنای امام باره ی بادا در لاکنو، در مقیاسی بسیار کوچک تر، در سال 1864 روی داد. شکوه و جلال بنا را می توان در کف های مرمر جلا یافته، لامپ های شیشه ای بلژیکی و منسوجات زینتب لاکنویی که تمام راه را توسط خود نواب طی کرده بودند، مشاهده کرد. روبه روی ورودی اصلی، آغوش آواد و بالای آن، یک کف دست باز با عنواندست همساقرار دارد که نماد پنج تن از مقدس ترین افراد در اسلام هستند. این دیوارها با ابیاتی از اشعار نواب و تصاویری از افسانه ها و روایات اسلامی تزئین شده اند. یک قاب نمایش شامل انواع یاد گاری از جمله قرآنی است که گفته می شود توسط خود نواب کپی شده است.

 

امام باره بیگم اومدا محل

امام باره بیگم اومدا محل، برای یکی از همسران نواب از بنگال ساخته شده بود. نمای خارجی این بنا که در ضلع غربی امام باره سیبتاین آباد واقع شده، نیاز به تعمیر دارد. نمای داخلی، اگرچه رو به زوال است، اما به طرز حیرت انگیزی زیبا به نظر می رسد. هرچند ، تقریباً هیچ چیز از لاکنوی نواب باقی نمانده، و بیشتر قطعات سلطنتی یا نابود شده، به سرقت رفته اند و یا در برخی موزه ها به نمایش گذاشته شده اند. میرزا می گویدپس از مرگ وی، املاک معروف نواب برچیده شده، و همه چیز شکل دیگری به خود گرفت.” به هر حال، امید همیشه باقی است. او ادامه می دهدکلکته مسیری طولانی را طی کرده است. کارهای مرمت زیادی در اکثر بناهای میراثی در سطح شهر در حال انجام است و شاید شکوه و جلال نواب نیز باری دیگر زنده شود.”

آیان درالی دوتا

یک سرگردان مشتاق، سخن گوی حرفه‌ای، یک سرآشپز خانگی با انتخاب خود - با کاوش در زمینه های جدید، کتاب ها، چای و افزودنی های دیگر، تقریباً به شکل بسیار دقیقی آیاندرالی را به طور خلاصه توصیف می کنند. کنجکاوی او برای مسایل مختلف، همان چیزی است که او را وادار به ادامه راه و کاوش می کند
error: Content is protected !!