موفقیت

کاستن. استفاده مجدد. بازیافت

موضوع 02, 2021

کاستن. استفاده مجدد. بازیافت

شراباستی مالک |نویسنده

موضوع 02, 2021


دولت به رهبری نارندرا مودی ، نخست وزیر هند ، گام های بلندی را در جهت ایجاد و حفظ محیط زیست پاک و همچنین توسعه پایدار برداشته است. به مناسبت روز جهانی محیط زیست (5 ژوئن) ، ما نگاهی می اندازیم به چند طرح کارآفرینی که از مواد زائد برای تولید محصولات مفید استفاده می کنند و بنابراین به ابتکارات دولت می افزایند

از زمان روی کار آمدن نارندرا مودی ، نخست وزیر هند در سال 2014 ، یکی از اهداف وی تبدیل هند به کشوری پاک تر بوده است. و برای دستیابی به این هدف ، شماری از طرح ها و ابتکارات متعددی را راه اندازی کرده بود ، که از میان آنها، سواچ بهارات آبهیان (ماموریت هند پاک) بلندپروازانه ترین و موفق ترین است. یکی دیگر از ابتکارات پیشگامانه دولت ، برنامه نامامی گنگ است ، یک مأموریت حفاظتی یکپارچه که برای کاهش آلودگی و حفاظت و جوانسازی رودخانه گنگ (گانگا) مشغول به فعالیت است.

At Phool’s factory, based in Kanpur, flowers collected from temples and River Ganges (over 2.5 tons daily) in and around Kanpur are manually segregated by women before being processed into incense sticks and vermicompost
در کارخانه فول واقع در کانپور ، گل ها قبل از پردازش به صورت دستی جدا می شوند؛ در طول جشن های هولی ، شرکت کولال های ارگانیک (پودر رنگی) را معرفی کرد

در حالی که دولت تمرکز خود بر روی جنبش نظافت کشور را به چشم یک ماموریت می بیند، تعدادی از شرکت های کوچک و سرمایه گذاری های کارآفرینانه نیز وجود دارند که به روش خود، نه تنها در پاکیزگی محیط زیست مشارکت دارند، بلکه به بازیافت موثر محصولاتی که موجب صدمه به زندگی زمینی و دریایی می شوند نیز کمک می کنند. در اینجا فهرستی از چند نمونه از نوآوری های پایدار متعلق به هند را تهیه کرده ایم که عبارت “ساخت بهترین با استفاده از زباله” را به معنای واقعی کلمه تعریف کرده، و در این فرایند، فرصت های شغلی بسیاری را نیز ایجاد کرده اند.

عطر ایثار

در یکی از سرودهای معروف هندوها بیتی وجود دارد که می گوید: “ترا توجکو آرپان (آنچه متعلق به خدایان است ، به خدایان باز می گردد)”. این فلسفه اساسی فول است ، یک شرکت مستقر در کانپور که گل هایی که به معابد اهدا شده و در نهایت به رودخانه گنگ ریخته می شوند را بازیافت کرده و تبدیل به عودهای معطر می کند.ایده ی فول ، به معنی گل در زبان هندی ، توسط آنکیت آگاروال در سال 2015 تصور شد، هنگامی که او از لنگرگاه های گنگ در کانپور دیدن می کرد و شاهد کامیونی پر از گل جمع آوری شده از معابد نزدیک بود که در نهایت همه در آب ریخته شدند. “به محض اینکه گل ها آب را لمس کردند ، رنگ آنها محو شد. بر اساس تحقیقات ، دریافتم که این گل ها همراه با حشره کش ها و آفت کش ها رشد کرده اند. در آن زمان بود که تصمیم گرفتم این گل های مقدس را بازیافت ، و به محصولات ارگانیک تبدیل کنم.”پس از اینکه گل ها جمع آوری شدند، آنها را با دست تفکیک می کنند. سپس گل ها را با بیوکولوم اسپری می کنند تا بقایای شیمیایی از روی آن ها از بین برود. در مرحله بعد ، گل ها شسته می شوند ، گلبرگ ها پرپر شده و در آفتاب خشک می شوند. گلبرگ های خشک شده پودر شده و با رزین های گیاهی طبیعی مخلوط می شوند تا خمیری به دست آید که با دست به صورت چوب های نازک عود فرم گرفته و خشک می شوند. قبل از بسته بندی ، چوب ها را در نهایت به روغن های معطر آغشته می کنند.

Incense sticks are hand-rolled and dipped in a range of essential oils, including lavender, jasmine, Indian rose, oudh and citronella;
چوب های عود با دست پیچانده شده و در طیف وسیعی از اسانس ها از جمله اسطوخودوس ، یاسمن ، رز هندی ، اود و سیترونلا غوطه ور می شوند

فول هر روز بیش از 2.5 تن گل از معابد داخل و اطراف کانپور جمع آوری می کند. این گل ها نه تنها به چوب عود تبدیل می شوند بلکه محصولات ارگانیک دیگری مانند عودهای مخروطی، رنگ پودری و ورمی کمپوست را نیز تشکیل می دهند.

همه چیز در تار و پود

اغلب گفته می شود که برخی از بهترین ایده ها در بعیدترین زمان ها جوانه می زنند. و ناندات بهات ، بنیانگذار اکوکاری ، شرکتی که از مازاد پلاستیک برای تولید پارچه های زیبا و دست ساز استفاده می کند ، یک مثال مناسب برای این عبارت است. بات ، یک کوهنورد مشتاق ، به طور مکرر به مناطق شمالی کشور رفت و آمد می کرد و در طول پیاده روی های خود متوجه میزان زباله های باقی مانده پس از حضور گردشگران شد. بات اشاره می کند “بخش بزرگی از هر زباله از بسته بندی های پلاستیکی تشکیل شده است. بنابراین من تصمیم گرفتم کاری در مورد پلاستیک انجام دهم که توسط هیچ کس بازیافت نمی شود.”بات در سپتامبر 2020 اکوکاری را راه اندازی کرد. پلاستیک های جمع آوری شده در پاک کننده زیست تخریب پذیر شسته شده و خشک می شوند ، پس از این پروسه، آنها را به صورت دستی به شکل نوار برش زده و بر اساس رنگ و ضخامت تقسیم می کنند. در مرحله بعد ، این نوارها بر روی چارخا (چرخ نخ ریسی) دور قرقره ها پیچیده می شوند. مرحله نهایی شامل قرار دادن قرقره ها در ماکو و بافتن پارچه روی یک چرخ ریسندگی دستباف سنتی است. بات توضیح می دهد “منحصر به فرد بودن این پارچه بر این واقعیت دلالت دارد که در تولید آن، به طور کامل از چرخه بازیافت استفاده می شود. در حالی که ما از این نوارهای پلاستیکی به عنوان پود استفاده می کنیم ، برای تار از نخ های ساخته شده از بطری های پلاستیکی بازیافتی بهره می بریم.” سپس پارچه را به الگوهای دلخواه برش زده و به منظور تولید تشک یوگا ، ساک های مسافرتی و کیسه های خرید ، کیف پول ، رومیزی ، کیسه های کارد و چنگال و روکش کوسن و روکش میز طراحی می کنند.

 Plastic wrappers collected by Pune-based brand Ecokaari are manually segregated by colour and thickness before being processed
بسته بندی های پلاستیکی جمع آوری شده توسط شرکت، به صورت دستی تفکیک می شوند؛ ناندان بات ، بنیانگذار اکوکاری

این شرکت که در شهر پونا مستقر است ، انواع زباله های پلاستیکی ، از جمله کیسه های پلاستیکی یکبار مصرف ، بسته بندی های چند لایه محصولات غذایی و نوارهای کاست های قدیمی صوتی و تصویری را به چرخه تولید وارد می کند. بات می افزاید: “ما همچنین از افرادی که دیدگاه یکسانی نسبت به محیط زیست بدون پلاستیک دارند ، کمک های مالی می پذیریم.”اکوکاری در کنار بازیافت زباله های پلاستیکی ، صنایع دستی سنتی پارچه بافی رستی و چارخا را نیز زنده نگه می دارد. بات می گوید: “این یک تلاش فروتنانه است که میراث صنایع دستی پارچه های دستباف را به نسل آینده منتقل می کند.”

کاربردی برای همه چیز

«کاستن. استفاده مجدد. بازیافت.» ممکن است عبارت اصلی یک نمایش پویانمایی محبوب مربوط به دهه 1990 باشد ، اما برای بینیش دسای 27 ساله ساکن گوجرات ، این عبارت چیزی کمتر از یک مانترا (نوای پرستشی) ندارد. او یک مبتکر و فعال مستقل در زمینه سازگاری با محیط زیست اجتماعی است ، که از سن 11 سالگی از مواد زائد، محصولات پایدار و مفید تولید کرده است.امروز ، نام وی برای جدیدترین اختراع خود – بریک 2.0 – در صدر خبرها قرار گرفته است. این اختراع شامل تولید آجرهایی می شود که با استفاده از ماسک های صورت دور ریخته شده ساخته می شوند ، این آجرها در زمانی تولید شدند که هند و همچنین کل جهان به طور کلی با مسئله آلودگی ناشی از آنچه “زباله کرونا” نامیده می شود ، دست و پنجه نرم می کنند.

Ecokaari uses traditional handlooms to create sustainable and durable fabrics with upcycled plastic;
اکوکاری از دستگاه های پارچه بافی دستی سنتی برای تولید پارچه های پایدار با استفاده از پلاستیک های بازیافتی بهره می برد

راه حل وی برای حل این مشکل با مطالعه مواد به کار رفته در ساخت ماسک ها آغاز شد که نوعی الیاف بافته نشده است. سپس پیش از انجام یک سری آزمایشات برای تعیین ترکیب مناسب اتصال دهنده ها برای کسب اطمینان از استحکام محصول نهایی ، چند ماسک را جمع آوری کرده و آنها را در یک سطل ضدعفونی کننده فرو برد. دسای ، بنیانگذار شرکت اکو-الکتیک ، می گوید: “نسبت موفقیت آمیز به میزان 52 درصد ماسک ها / تجهیزات حفاظتی شخصی (PPE)، 45 درصد ضایعات کاغذ و 3 درصد چسب در آمد.”پس از موفقیت آزمایش ، دسای با شرکت های شهری و موسسات مدنی محلی در سراسر سورات و والساد تماس گرفت تا سطل های سازگار با محیط زیست را برای جمع آوری زباله های تجهیزات محافظت شخصی (PPE) بنا کنند. مواد جمع آوری شده پس از ضدعفونی کامل خرد می شوند. در مرحله بعد ، ضایعات کاغذی که از کارخانه های تولید کاغذ صنعتی به دست می آید و یک چسب مخصوص تولید شده در آزمایشگاه شخصی خود، با ضایعات تجهیزات محافظت شخصی (PPE) خرد شده مخلوط می شوند. دسای توضیح می دهد: “مخلوط را قبل از قرار دادن در قالب حدود 6 ساعت کنار می گذاریم. قالب ها چند روز قبل از استفاده خشک می شوند.” شگفت انگیزترین جنبه آجر 2.0 مقرون به صرفه بودن آن است – 2.8 روپیه هند برای یک آجر!

In 2012, Desai received a certificate of appreciation from PM Modi (then Chief Minister of Gujarat) for constructing houses and lavatories with his ingenious P-bricks
Iدر سال 2012 ، دسای از نخست وزیر مودی (نماینده ارشد وقت گوجرات) به دلیل ساختن خانه ها و سرویس های بهداشتی با استفاده از آجرهای پی مبتکرانه خود ، گواهی تقدیر دریافت کرد

به هر روی ، این اولین بار نیست که دسای موفق شده با استفاده از مواد زائد آجر تولید کند. در حدود سال 2010 ، او نوع دیگری از آجر را با استفاده از ضایعات کاغذ ، بقایای آدامس ، چسب های آلی و عصاره های گیاهی تهیه کرده بود. او آن را آجر پی نامید و از آن برای ساخت بیش از 10,000 توالت و ساختمان در روستاهای گوجرات ، ماهاراشترا و آندرا پرادش استفاده کرد. علاوه بر این ، اختراعات دسای تنها به آجرهای سازگار با محیط زیست محدود نمی شوند. بنا به گفته خودش ، “با کمی تحقیق و توسعه و چند آزمایش ، من و تیم ام می توانیم هر نوع زباله را به یک چیز مفید تبدیل کنیم.” از لامپ و جواهرات گرفته تا انواع ساعت – نتایج متفاوت است.اینها سه مورد از ابتکارات کارآفرینانه متعددی هستند که نه تنها چشم انداز نخست وزیر مودی درباره “ماموریت هند پاک” را تقویت می کنند ، بلکه در نوآوری ها و اقدامات وی در قالب برنامه های “ساخت هند” و آتمانیربهار بهارات نیز سهم عمده ای دارند.

شراباستی مالک

او که فارغ التحصیل از موسسه ی ارتباطات جمعی هند است، با مای سیتی لینکز، یک نشریه چکیده مستقر در بوداشوار و نیز روزنامه دپیونیر همکاری کرده است. او از موسیقی لذت می برد، عاشق کتاب است و دوست دارد در مورد سفرهای خود، موسیقی، و هر موضوعی که او را تحت تأثیر قرار می دهد، بنویسد.
error: Content is protected !!