میراث فرهنگی

هر قطره را مهم به شمار می آرویم

موضوع 01, 2020

هر قطره را مهم به شمار می آرویم

توسط ویکرامجیت سینگ |نویسنده

موضوع 01, 2020


چاه ها ، چاه پله ها و مخازن آب موجود در هند باستان فقط منابع آب نبودند بلکه بخشی از شبکه بزرگ تری از تکنیک های حفاظت طبیعی از آب به شمار می رفتند. در حالی که می توان آنها را برای کاهش کمبود آب شهری امروز احیا کرد ، همچنین می توانند الهام بخش ایده های پایداری مدرن نیز باشند

زیبایی خیره کننده معماری اوگراسن کی بائولی (آگراسن کی بائولی نیز نامیده می شود) در قلب دهلی نو ،  در بین 10 سایت برتر گردشگری برای بازدید در این شهر قرار دارد. این بائولی (چاه پله) متعلق به قرن چهاردهم (14) دارای سه طبقه که با 108  پله به  یکدیگر پیوسته اند ، تنها یک مکان گردشگری محبوب به شمار نمی رود بلکه بخشی از سیستم حفاظت آب هند نیز بوده است. اگر نگاهی به گذشته و به تاریخ تمدن بیندازیم ، می بینیم که اولین سکونت گاه های انسانی نزدیک به منابع آب ظاهر شده اند. سپس به آرامی ، مردم به مناطق مختلف سرزمین اصلی نزدیک به منابع عمده آب گسترده شدند که دارای منابع متناوب آب بودند. با گذشت زمان ، مردم آموختند که آب نه تنها روی سطح، بلکه در زیر پای آنها و زیر زمین نیز جاری است. بنابراین آنها شروع به توسعه هنر حفر چاه ها کردند.

تولد بائولی

با گذشت زمان ، به هر حال مردم هند باستان فهمیدند که با افزایش جمعیت ، برداشت آب از چاه خسته کننده و موجب کلافگی می شود. بنابراین ، آنها به فنون جایگزین مانند چرخ های فارسی ، که در آن آرایه ای از قرقره ، چرخ و سطل ساخته شده است که می تواند به راحتی آب را از چاه های عمیق بیرون کشد ، روی آوردند. بعدها ، در هند قرون وسطی ، معماران و مهندسان شروع به کار بر روی گزینه دیگری کردند – ساختن پله هایی برای رسیدن به سطح آب. که نمونه ای از آن را می توان در راجون کی بائولی در دهلی نو مشاهده کرد. این چاه پله ها نه تنها مکانی برای برداشت آب و انجام کارها بودند  بلکه مکان هایی به شمار می رفتند که افراد برای خنک شدن در تابستان های خشن آنجا دور هم جمع می شدند. برای به دست آوردن مزایای بهینه ، این چاه پله ها به گونه ای تنظیم شدند كه منطقه عمیق تر پلكان (مخزن) به سمت جنوب قرار گیرد ، در حالی كه پله ها از شمال پیموده می شدند. این کار مفید بود زیرا از آنجا که هند در نیم کره شمالی قرار دارد، نور خورشید به سطح آب مخزن نمی رسید. این امر مانع از گرم شدن و تبخیر آب می شد. در نتیجه ، دمای آب و محفظه های اطراف سطح آب همیشه خنک تر از سطح باقی می ماندند.

دابای کوند، بزرگ ترین چاه پله در بوندی، راجستان

چاه ها و مخازن

مدیریت آب در هند باستان، فقط به بائولی ها محدود نمی شد.  مخازن (کوند) و سدهای دارای دریچه تخلیه نیز وجود داشتند. در حقیقت ، زیارت گاه های مذهبی ، که مورد بازدید صدها نفر از سالکان قرار می گرفت ، همیشه دارای کوند ، چاه پله و یا حداقل چاهی در آن بودند. حتی امروز ، سالکان در چنین زیارتگاه هایی برای گرفتن آب از این منابع مقدس صف می کشند و این آب را به عنوان نشانه نعمت به خانه هایشان حمل می کنند.

از گذشته یاری بگیریم

با توسعه تمدن ، استفاده از مخازن و بائولی ها کاهش یافت. خطوط لوله کشی به منازل ما رسید و آب به معنای واقعی کلمه در نوک انگشتان ما در دسترس بود. از آنجا که به صورت مکرر شروع به استفاده از منابع طبیعی آب کردیم ، آب راکد در دریاچه ها ، استخرها ، بائولی ها و چاه ها به مدت طولانی بازیافت نشده بودند و از این رو تولید و رشد جلبک ها و باکتری های مضر شروع شد. باید درک کنیم که اکثر سازه های آب قرون وسطایی از طریق سفره های آب زیرزمینی به هم پیوسته اند. آلودگی یک منبع آب روی همه منابع مجاور تأثیر خواهد گذاشت. در عین حال ، اگر بتوانیم هر چاه یا بائولی را تمیز کنیم ، تأثیر مثبتی بر ساختارهای آب اطراف و سطح آب زیرزمینی خواهیم داشت. اگر ما یک بالی را دوباره پر کنیم ، سطح آب چندین مخزن دیگر در نزدیکی آن نیز افزایش خواهد یافت. بنابراین ، اگر ما بتوانیم یک شبکه برنامه ریزی استراتژیک از چاه های شارژ مجدد آب ، که به سفره های زیرزمینی متصل است ، ایجاد کنیم ، می توانیم به افزایش سطح آب زیرزمینی هر شهری کمک کنیم. امروزه ، از آنجا که هند با مشکل کمبود آب روبرو است ، می توانیم از بائولیی ها درس بگیریم که دانش و حکمت سنتی را برجسته کرده و نوعی کتاب راهنما برای حفظ آب به شمار می روند. وقت آن است که ما روش های قدیمی را با فناوری جدید سازگار کرده و سیاره خود را نجات دهیم.

گاندهاک کی بائولی، یک چاه پله متعلق به قرن 16 در مهرائولی، دهلی نو

توسط ویکرامجیت سینگ

ویکرامجیت سینگ روپرای یک فعال میراث فرهنگی و یک آموزگار است. او برای ترویج میراث غنی این کشور در بناهای تاریخی شمالی هند مشغول به کاوش بوده است. وی آزمایشگاه های میراث فرهنگی را در مدارس مختلف تأسیس کرده است و غالباً می توان او را در حال راهنمایی بزرگسالان جوان برای توسعه روشی جدید برای نگاه کردن به گذشته مان مشاهده کرد.
error: Content is protected !!