موفقیت

حمایت از مزرعه

موضوع 05, 2020

حمایت از مزرعه

دکتر موهیت شارما |نویسنده

موضوع 05, 2020


چه برگ مورینگا باشد و چه علف لیمو یا لمون گرس، کشت محصولات بومی با تقاضای تجاری بالا به بخش های کشاورزی هند کمک می کند تا به خود متکی شوند. ما برای درک خواص غذایی و مزایای سلامتی و قابلیت اقتصادی آنها در چند محصول قدرتمند کاوش می کنیم

هند از سعادت داشتن میراث متنوعی از شرایط آب و هوایی مختلف بهره می برد که موجب رشد انواع زیادی از محصولات کشاورزی و باغبانی شده است. همزمان با تکامل اقتصاد ارضی کشور، هند شاهد تبدیل شدن از کشوری با کمبود مواد غذایی به یک کشور صادر کننده مواد غذایی بوده است. در سناریوی کنونی همه گیری جهانی کووید – 19 ، اهمیت خودکفایی در تولید مواد غذایی چندین برابر شده و تقاضا برای محصولات غذایی نیز افزایش یافته است. نخست وزیر هند، نارندرا مودی، چشم انداز جدیدی برای آتمانیربهار (متکی به خود) ساختن هند و پایدار بودن در کشاورزی ارائه داده است. یکی از مهمترین اقدامات متعددی که برای دستیابی به این هدف انجام می شود، ترویج محصولات محلی مزرعه ها است. دولت با درک نیاز زمان، نشان گذاری علامت تجاری و بازاریابی محصولات کشاورزی محلی هند را تهاجمی تر می کند. در ادامه فهرستی از چند نمونه از محصولات محبوب محلی اقتصاد محور آورده شده است.

گل کودا (کورا)

یکی از اولین نمونه ها در این فهرست، گل معطر کودا از منطقه گنجام واقع در ادیشا است. گیاه کودا که به صورت محلی به عنوان گل کیا شناخته می شود، بوته ای است که به طور خودرو در مناطق ساحلی رشد می کند و همچنین در این منطقه کشت نیز می شود. عصاره های آن – روغن و هیدروسل (بخار مقطر از گل) – کاربردهای متنوعی دارند. روغن کودا به عنوان داروی آیورودا استفاده می شود، در حالی که از هیدروسل برای افزودن طعم به غذا و همچنین به عنوان پایه ای برای تهیه عطر استفاده می شود.

در حال حاضر، حدود 200 روستا از طریق 140 واحد تقطیر سنتی با این صنعت در ارتباط هستند و سالانه مبلغ 10 میلیون دلار امریکا گردش مالی ایجاد می کنند. کودا روح (عطر) و محصولات آن تقاضای زیادی در کشورهای خاورمیانه دارند. با این حال، بلایای طبیعی مکرر مانند طوفان های موسمی که به این منطقه ضربه می زنند، بر معیشت کشاورزان کودا نیز تأثیر می گذارند و دولت های ایالتی و مرکزی کمک های مالی لازم را به تولید کنندگان پرداخت می کنند تا آن ها را قادر به مقابله با این چالش ها کرده و بتوانند از پس مشکلات ناشی از آن برآیند .

فیرنی ، یک پودینگ شیرین که با عصاره کودا طعم دار شده است؛ چم چم شیرین محبوب شرق هند اغلب با عصاره کودا طعم دار می شود

علف لیمو

با توجه به بیماری همه گیر کنونی، پتانسیل بازار گیاهان دارویی به طور مداوم در حال افزایش است. روغن علف لیمو که از برگ و قسمت های بالای گل گیاه تقطیر می شود ، دارای درصد بالایی سیترال است که دارای خواص میکروب کش و منافع دارویی می باشد. هند بزرگ ترین تولید کننده گیاه لیمون گرس است و حدود 80 درصد از محصولات خود را صادر می کند. علف لیمو حدود یک قرن پیش در هندوستان معرفی شد و امروزه در کارناتاکا ، تامیل نادو و بیهار و همچنین در دامنه های آروناچال پرادش و سیکیم کشت می شود. از آنجا که درآمد حاصل از تولید گیاه علف لیمو یا لمون گراس نسبتاً زیاد است و کشت آن آسان است، دولت در تلاش است تا تعداد بیشتری کشاورز را تشویق کند که این محصول را به صورت تجاری پرورش دهند.

گیاه علف لیمو را می توانید به راحتی در خانه و در گلدان های وسیع پرورش دهید

مورینگا

غیر از حمایت اقتصادی، محصولات بومی اغلب منبع تغذیه کشاورزان و خانواده های آنها هستند. یک نمونه مناسب درخت مورینگا یا درخت گز روغنی است که بومی هند می باشد. نخست وزیر مودی در یک سخنرانی اخیر در مورد خودکفایی بخش کشاورزی کشور، بر مزایای بهداشتی و سلامتی این درخت تأکید کرد. تمام قسمت های درخت مورینگا مفید بوده و در طب آیورودا یک گیاه درمانی محسوب می شود.

روغن و برگ پودر شده از محصولات عمده مورینگا هستند که هند به ایالات متحده آمریکا، ژاپن و اروپای غربی صادر می کند. تقاضای جهانی برای مورینگا حدود 5.5 میلیارد دلار امریکا است و تخمین زده می شود که تا سال 2025 به حدود 10 میلیارد دلار افزایش یابد، و هند پیشروی این بازار بوده و بیش از 80 درصد تقاضای این گیاه را در سراسر جهان برآورده می کند. در سانگلی، سولاپور، ناشیک، پونه و یاواتمال که همه شهرهای متعلق به ایالت ماهاراشترا هستند، کشاورزان این محصول اقتصادی را تحسین می کنند که به آنها کمک کرده تا با تأمین نیازهای روز افزون شهری، کیفیت معاش خود را بهبود بخشند.

راه پیش رو

محصولات محلی اقتصادی می توانند عدم قطعیت بخش کشاورزی را کاهش دهند زیرا بیشتر آنها در مناطقی رشد می کنند که محصولات اصلی مانند برنج و گندم قابل کشت نیستند. این گیاهان محلی به خوبی با تغییرات نامساعد آب و هوایی تطبیق می یابند. با توجه به اینکه قادر به تحمل شرایط خشک آب و هوایی هستند، می توان آنها را در مناطق خشک و نیمه خشک پرورش داد. با این حال، کشاورزان کوچک برای بازاریابی محصولات خود نیاز به حمایت نهادی دارند. در چنین سناریوهایی، طرح هایی که توسط دولت های مرکزی و ایالتی اجرا می شوند بسیار کارآمد عمل می کنند. برنامه هایی مانند “یک منطقه، یک محصول” که در اوتار پرادش ترویج شده، به کشاورزان کوچک و حاشیه ای کمک کرده است. دعوت واضح نخست وزیر مودی با عنوان “آواز برای محلی” همچنین کشاورزان و مصرف کنندگان را به سمت تقاضا برای محصولات محلی ترغیب می کند، که گام موثری در آتمانیربهار کردن بخش کشاورزی هند به شمار می رود!

دکتر موهیت شارما

دکتر موهیت شارما استادیار (بازرگانی کشاورزی و مدیریت روستایی) SABRM، دکتر راجندرا پراشاد در دانشگاه مرکزی کشاورزی، بیهار است. وی یک محقق تحقیقاتی است و مقالات مختلفی در زمینه صادرات و راهکارهای کشاورزی هند منتشر کرده است.
error: Content is protected !!