هنر

آمیزش ضرب آهنگ ها

Issue 01, 2021

آمیزش ضرب آهنگ ها

دکتر نامان واهال |نویسنده

Issue 01, 2021


با ادامه سنت تلفیقی هند و غرب ، جایی که سازهای موسیقی هندی با دستگاه های خارجی نواخته می شوند ، نوازندگان ژانر کاملاً جدیدی به نام موسیقی الکترو ایجاد می کنند. نیم نگاهی به محبوبیت روزافزون این فرم موسیقی

ژانر موسیقی تلفیقی هندی – غربی، جایی که قطعات موسیقی با یک ساز سنتی هندی و یک دستگاه موسیقی خارجی اجرا می شوند ، برای مدتی طولانی وجود داشته است. در ژوئن سال 1966 ، حاضران در ریکریشن گراوند در بات ، انگلستان گرد هم آمدند و به دونوازی اجرا شده توسط پاندیت راوی شانکار ، هنرمند سرشناس فقید سیتار هندی به همراه استاد ویولن آمریکایی،  یهودی منوهین گوش فرا دادند. در سال 2007 ، آلبوم گلوبال درام پروجکت، برنده جایزه گرمی عرضه شد که در آن استاد طبله هندی ذاکر حسین ، با درامر آمریکایی میکی هارت و دیگر موسیقی دانان بین المللی هم نوازی می کرد.

با گذشت زمان ، موسیقی تکامل یافته و همچنین نحوه درک هند از ترکیبات تلفیقی نیز پیشرفت کرده است. در حالی که ترکیبات کلاسیک همچنان مخاطبان را در سراسر جهان مسحور می کنند ، شکل جدیدی از موسیقی تلفیقی تکامل یافته – موسیقی الکترونیکی یا موسیقی الکترو – که ملودی سازهای کلاسیک هند و صداهای تولید شده الکترونیکی را گرد هم می آورد. این ژانر اکنون راه خود را در جریان اصلی موسیقی و چگونگی اجرای آن پیدا کرده است.

تصویری بایگانی شده از سال 1965 از هنرمند سرشناس سیتار هندی، پاندیت راوی شانکار (راست) در حال اجرا همراه با استاد ویولن آمریکایی، یهودی منوهین

 اثر بزرگ هند

سال 1969 بود که گیتا سرابهای ، نوازنده موسیقی کلاسیک هندی ، سینث‌ سایزر (ترکیب کننده) موگ را به هند آورد. موگ که گفته می شود یکی از اولین سینث سایزرهای تجاری جهان است ، ایجاد صداهای مدولار را از طریق مجموعه ای از ماژول ها مانند فیلترها ، اسیلاتورها و غیره امکان پذیر می کند. موسسه ملی دیزاین (NID) در احمدآباد یکی از اولین دریافت کنندگان این دستگاه در هند بود. در طی چهار سال پس از آن ، مهندسان صدا در استودیوی الکترونیک موزیک موسسه ملی دیزاین (NID)  موسیقی خارق العاده ای  خلق کردند. این ملودی ها ، که گمان می رود چند قطعه از اولین کارهای موسیقی مینیمال تکنو و موسیقی الکترونیک هند باشند ، روی نوار ضبط شده ، به عنوان اثر دانشگاهی بایگانی و در نهایت فراموش شدند، تا اینکه در سال 2017 تنها توسط پاول پورگاس ، نوازنده هندی ساکن در انگلستان ، دوباره کشف شوند.

یکی از اولین آلبوم هایی که در آن راگاهای هندی با همگام سازی همزمان با ریتم های ماشینی بر روی دستگاه های سینث سایزر اجرا می شد ، آلبوم “تن راگاز تو دیسکو بیت” بود که در سال 1982 توسط چارانجیت سینگ، موسیقی دان بالیوودی ضبط شد. طی 20 سال آینده ، سازهای هندی مانند سیتار ، طبله و بنسوری ، همراه با آواز هندی ، به تجربیات موسیقی الکترونیکی جهان راه یافتند.

الکترونیکا ایدندیکا

صدای طنین انداز طبله، چهره الکترونیکی خود را از طریق تالوین سینگ ، یک تولید کننده موسیقی هندی تبار ساکن سافک پیدا کرد. سینگ که برای نواختن طبله آموزش دیده بود، برای ایجاد یک زیر شاخه موسیقی به نام “آندر گراوند” اعتبار کسب کرد که اکنون محبوبیت زیادی داشته ، و منجر به ظهور موسیقی بریت پاپ و نیز موسیقی یو کی بانگرا شد. اولین آلبوم او با عنوان OK برنده جایزه معتبر موسیقی مرکوری در سال 1999 شد. محبوبیت روز افزون سینگ در اواخر دهه 1990 آغازگر موج جدیدی از نوای الکترونیکی بود.

مهندسان صدا در استودیوی صدای موسسه ملی دیزاین (NID) درگیر ضبط نوار و کار بر روی صدای اثر هستند.

در قرن بیست و یکم (21) هند سرانجام با برگزاری جشنواره هایی مانند سوپر سونیک، مگنتیک فیلدز، انچنتد ولی کارناوال که نه تنها در این کشور اجرا می شدند ، بلکه از هنرمندان بین المللی موسیقی الکترو نیز دعوت می کردند، شاهد توسعه صحنه موسیقی الکترو با هویت منحصر به فرد خود هند بود. در 10 سال گذشته ، با افزایش عرضه جهانی ، هند شاهد افزایش چشمگیری در استودیوهای اختصاص داده شده به آزمایش و ایجاد صداهای الکترونیکی بوده است. این ژانر جدید موسیقی امروزه به یک صنعت چند میلیون دلاری تبدیل شده است. بسیاری از هنرمندان هندی مانند ویشال مالک (OMA) و اودیان ساگار (Nucleya) برای عنصر هندی در موسیقی الکترونیکی در سراسر جهان جایگاه خاصی ایجاد کرده اند.

دریافت صحنه مرکزی

تأثیر هند بر موسیقی جهانی ستودنی است ، خواه تلفیقی کلاسیک باشد و یا همکاری هند و غربی. با موسیقی الکترونیکی ، داستان عمیق تر می شود. بسیاری از دی جی های محبوب بین المللی از جمله تروی بوی ، مارشملو، ددماو5، تیستو، و آویچی فقید به طور برجسته ای از عناصر موسیقی هند در بسیاری از ساخته های خود استفاده کرده اند. این ارتباط به صورت ذاتی رشد کرده و ظهور نشان های تجاری موسیقی هند به طور همزمان شعله موسیقی الکترونیکی را در هند دامن زده است.

تولید کننده موسیقی امریکایی، مارشملو برای خلق یک آهنگ به نام “بیبا” در سال 2019 با آهنگساز هندی، پریتام چاکرابورتی همکاری کرده است

از آنجا که جهان در میان این بیماری همه گیر ، مداوم و آرام آرام با هنجارهای جدید تجربه فرهنگی-اجتماعی سازگار می شود ، انتظار می رود موسیقی هندی ، چه آوازهای کلاسیک بسیار مشهور هند همراه با سازهای سنتی مانند طبله و سیتار باشد یا ژانر جدید موسیقی الکترو، همه در جامعه جهانی به همان اندازه مورد قدردانی قرار گیرند. تا آن زمان ، بیایید با صبر و حوصله منتظر بمانیم و خود را برای زمانی که در نهایت یک ضرب آهنگ جدید می چکد، آماده کنیم!

دکتر نامان واهال

دکتر نامال واهال یک پزشک از موسسه علوم پزشکی آل ایندیا AIIMS)) ، واقع در دهلی نو است که برای نواختن طبله آموزش دیده است. واهال همچنین به عنوان یک دی جی هاوس و تکنو با تلفیق صداهایی از سازهای سنتی هندی و موسیقی جهانی اجرا می کند.
error: Content is protected !!